Liefs uit London

Zoals een enkeling al wist, ben ik, samen met mijn moeder, op een korte stedentrip naar London geweest.

De reis ging per Stenaline; van Hoek van Holland naar Harwich.

Na slechts luttele minuten aan boord van het gigantische schip, kreeg ik al hoge nood en gaf te kennen dat ik een toilet op ging zoeken. Juist toen ik een deur zag met het kenmerkende poppetje, glipte er een vrouw voor me door diezelfde deur. Zonder ook maar een seconde na te denken, bleef ik braaf voor de deur wachten. Inmiddels kwamen er steeds meer vrouwen achter me staan, en één vrouw vroeg zich hardop af of er wellicht nog meer toiletten aan boord waren. Daarop zei een Engelstalige dame achter me; ‘it’s kinda silly right? That there’s only one toilet on such a big ship!!’ Pas toen kwamen mijn hersencellen, luid krakend, in beweging. Ik duwde aarzelend tegen de deur en trof daarachter een ruimte met zo’n 15 toiletten………

Met een rood aangelopen hoofd stotterde ik mijn verontschuldigingen en stapte, zo vlot als ik maar kon, een van de toiletten in.

Eenmaal in London bezochten we onder andere: de London Dungeon, de London bridge, Picadilly circus, de Westminster Abbey, de Big Ben, én Buckingham palace.

Het bleek overigens nog een ware opgave om Buckingham palace te vinden, terwijl het vorstenhuis nou niet bepaald een kabouterhuisje is, maar dat terzijde.

Ons hotel blijkt bij aankomst een bijzonder milieuvriendelijke instelling, dat zuinig omspringt met water….

Als je bijvoorbeeld je tanden had gepoetst, trok het toilet niet meer door en als je naar het toilet was geweest, kon je niet meer douchen! Thee en koffie was gratis, volgens de piepjonge, drie turven hoge hoteleigenaar. Wij kwamen erachter waarom: het apparaat knipperde ons gehele verblijf ‘No water’

Als we na twee dagen weer in de trein terug naar Harwich zitten, vraagt mijn moeder of het nummer van onze hut toevallig op de kaartjes staat. ‘Eens even kijken…Ja hoor! We hebben hut nummer 2PH. Er staat alleen niet op welk dek we onze hut kunnen vinden.’ Mam knikt en blijft een poosje stil. Net als ik weer naar buiten zit te turen, merkt ze droogjes op; ‘2 Persoons Hut!!’ ‘Wattuh??’ ‘2PH= 2 Persoons Hut!!’

Aarghh! Gelukkig kan ik dit soort opmerkingen allemaal onder de noemer blond schuiven…